آه، اگر زمين نبود

عشق،

مرغكى است در جزيره اى

بر فرازِ شاخه هاى دور دستِ آفتاب

 

من اگر نمى شدم گياهِ خاك

باغِ آتش وُ سرودِ باد و ريگِ آب

من اگر نمى شدم كلام ــ

در شبى كه بر فراز شانه هاى غول

رشد مى كند ز پشت وُ پيش وُ عرض وُ طول

پس چه كاره مى شدم؟

 

آه، اگر زمين نبود

برقى از تبسم تو

رودى از ستاره مى شدم.

منصور اوجی.