دلم می خواهد دور و برم پر باشد از آدم های آرمانگرا. آدم های آرمانگرای سیری ناپذیر خستگی نا پذیر مرگ نا پذیر که پیوسته اند تا دم مرگ.

از این همه آدم عاقل نسبی خوشبخت متوسط دلم می گیرد. دلم می گیرد از عاقل بودن ٬ نسبی بودن٬ خوشبخت بودن ٬ متوسط بودن٬ معمولی بودن. تا دم مرگ...