...

اولین تئاتری که در دوره ی دوم زندگی ام دیدم ٬ شمس پرنده بود در تالار وحدت که پرداختی پر از شعر و حرکات موزون و آواز و ساز بود به زندگی مولانا. آنقدر به نظرم فانتزی آمد که تا افرا بیضایی را ندیدم ٬ اعلام نکردم که تئار می بینم . شاید یاد خواننده ها باشد.

امروز رفتم و برای اولین بار یک اجرای عروسکی دیدم. خیلی خوب بود. تمام وقت داشتم حین گوش دادن به آواز همایون شجریان و بردن حظ بصری و خیلی چیزهای دیگر به لیوبی و سائو سائو !!فکر می کردم و به فیلم عروسک ها و فامیل یکی از کاراکتر ها!

همچنین من که کف دستم را بو نکرده بودم٬ تا دلتان بخواهد به خودم بد و بیراه می گفته ام. دو سال پیش که شجریان اجرا داشت این جانب دست رد به بلیط حی و حاضر آماده زدم و نرفتم. تصور کنید! من چه می دانستم که در ایران انتخابات هم برگزار می شود خوب! این است که هی به صدای همایون گوش می کردم و هی یاد پدرش می افتادم و هی حالم گرفته می شد.

تا بیست و چهار اسفند اجرا دارد در تالار فردوسی.