...

تصاویر و ایماژهای شاعرانه فراوان داشت و واقعا لذت بردم از وجه شاعرانه فیلم. تک فریم هایی که عکس های خوبی می شدند و یک درخت که بیش از هر چیز دیگری در این فیلم یاد من می ماند. پنجاه درصد مضمون فیلم در نگاه من سوخته بود. از فیلمی که ۸۴ ساخته می شود و ۸۸ اکران می شود چه انتظار دیگری می توان داشت. برای منی که ذهن تصویری دارم ٬ ارزش داشت دیدنش و خوب پیشنهادش می دهم.

می دانید؟ هر چه زمان بیشتری می گذرد به گل درشت بودن حساس تر می شوم. اینکه حرفی ٬ تصویری ٬ موقعیتی هی از فیلم بزند بیرون برای من یعنی اینکه سر جایش نیست ! در این فیلم مثل خیلی از فیلم های دیگر که این سال ها می بینم یکهو گلی به آن درشتی می پرد توی چشم من و حالم را می گیرد.

کارگردان آدمی ست نگاهی با دغدغه به اجتماع و طبقه فقیر جامعه دارد و فکر می کنم به یکدستی که برسد شاهد کارهای خیلی خوبی از او خواهیم بود.من دوست دارم فیلم مستند از او ببینم.