اینکه آدم عشق به کسی ٬ جایی یا چیزی را بردارد و در سکوت برود  بر او به فتوای من دل بسوزانید با اندوه! نه اینکه خوشحال شوید که عقلش آمد سر جایش!

پ ن : وقتی چیزی را با خودت می بری ٬خود توست هنوز!