خیلی فرق می کند که آدم خودش را همیشه در جایگاه قاضی بداند یا در جایگاه کسی که قضاوت می شود. امروز با دوستی به این نتیجه رسیدیم که جامعه مملو از آدم هایی ست که همیشه قاضی اند چون بر موج سوارند و مملو از آدم هایی ست که قضاوت می شوند  و این قضاوت شدن آنها را وا می دارد تا زندگی و اندیشه شان  را پنهان نگه دارند.

من فکر  می کنم فرد در هر موقعیتی که هست  بایدبه این توان برسد که خود را از بیدادگاه این آدمی زادگان رها کند . می شود؟