...

بعدها ٬ چند روز بعد از آن روز کذایی که از کنار توت ها گذشتیم٬ توی ویلا کارگری خم شده بود توی پیاده رو و توت های سفید ریخته شده را جمع میکرد . بعد فهمیدم که چرا باید از روی توت های سفید رد نشد و هر توت سفید له شده ای از آن روز شیرینی زایل شده بود. بعدتر یادم افتاد که من هیچ وقت پا روی توت ها نگذاشته بودم اما هیچ وقت به هیچ چیز هم فکر نکرده بودم. که به دیوار باغ نیاز نیست. که هر درخت توتی در هر جای دنیا درخت توت نذری ست!